mong
en dan haperde plots je adem
en ook je leven
alsof een boemel strofe zich
vergist van spoor
iedereen kende je zo goed
maar niemand kende je
door en door
zo ben je vaak beschreven
als onvolprezen troubadour
en bard in vol ornaat
in zang en feestrumoer
met onverdroten stem
en onverdroten ook uw baard
en neen
ge hebt u zelve nooit gespaard
maar al te vaak gegeven
en morgen zullen we beseffen
hoe veel te kort voor elk van ons
je hier maar bent gebleven
het zij zo vriend
en rust nu maar
verdiend in vree
en als het even nog kan zijn
zo leer ze ginder het refrein
van den Billy the Kid van Lee
Rudi De Koker
Augustus 2010
|